Historia szkoły

Wieś Rakańce - miejscowość, odległa o 22 km od Wilna i 8 km od miasteczka Turgiele. Pierwsze wzmianki o szkole pochodzą z roku 1916. Fakty są oparte na opowiadaniu byłych uczniów tej szkoły. Jednym z najstarszych był świętej pamięci Bolesław Zubrycki, który to na obchodach 80-lecia szkoły był jeszcze żywym świadkiem, uczestniczył na uroczystości i dokładnie opowiedział o założeniu szkoły.

Listopad, 1916 rok, po zakończeniu prac polowych do domu krewnych Bolesława Zubryckiego we wsi Łopatowszczyzna na zaproszenie rodziców przybyła pierwsza nauczycielka Elżbieta Fiedorowicz. Rodziny uczniów zabezpieczały wyżywienie i nocleg nauczycielce po tygodniu. Szkoła liczyła 6 dzieci i była prywatną. Uczono arytmetyki, czytanek literackich, śpiewu. Według opinii uczniów nauczycielka dużo czasu poświęcała swoim wychowankom, szykowała ich nawet do komunii świętej. Elżbieta Fiedorowicz pracowała do roku 1920.

Elżbieta Fiedorowicz- pierwsza nauczycielka szkoły

W roku 1921 szkoła w Boguszach została uznana za państwową. Eugeniusz Węckowicz, właściciel majątku w Rakańcach, oddaje pod szkołę karczmę. W nowym pomieszczeniu pobierało naukę już 30 dzieci. Nauczycielem zostaje J. Filipowicz.

Uczniowie szkoły w Boguszach, rok 1923

Byli uczniowie Pani Helena Sidłowska, Pani Rozalia Pietrusewicz z domu Zdaniukiewicz, Pani Weronika Pietkowa z domu Daszkiewicz uczyli się w latach 1937 - 1940 w szkole, która mieściła się w prywatnym domu Feliksa Iwanowskiego we wsi Bogusze. Oni to z wielką wdzięcznością wspominają swoją nauczycielkę Marię Przegalinską, która dużo czasu poświęcała nie tylko nauczaniu, lecz i szykowaniu się do koncertów.

W 1940 r. szkoła została przekształcona w litewską, ilość uczniów wynosiła 39. Nauczycielką pracowała Piroczkinaitie Lidija. W Centralnym Państwowym Archiwum Litwy istnieje nawet dokument z oceną jakości nauczania w naszej placówce oświatowej, dotyczący właśnie tego okresu.

W okresie powojennym ciągle zmienia się język nauczania: w latach 1948 - 1949 nauczanie odbywało się w języku litewskim; od 1949 roku - w języku rosyjskim; a w roku 1952 do szkoły powraca nauczanie w języku polskim. W roku 1951 szkołę przeniesiono do Nowych Rakańc, niestety 15 sierpnia budynek ten spłonął i z nim całe archiwum szkolne. A to ciekawe, dane mówią, że budynek spłonął, ponieważ w święto Zielnej czyszczono kominy. W latach 1952 - 1953 szkoła ma pierwszą promocję - ukończonych pełnych 7 klas. Po pożarze szkoła otrzymuje nowy gmach we wsi Stefaniszki, w majątku córki Pana Więckowicza Dumnickiej, w którym pozostaje do 1966 roku.

Nauczycielka Maria Przegalińska i Ksiądz Józef Obrembski po uroczystości I Komunii Św.

Budynek szkoły, rok 1964

W tym czasie został wybudowany nowy budynek we wsi Rakance. Od tego dnia mieścimy się w nim do dzisiaj. Chociaż szkoła była już w Rakancach, miała miano Szkoły Boguszanskiej. Od 1990 r. była mianowana na Szkołę Podstawową w Rakancach.

Od roku 1960 nominację na stanowisko dyrektora otrzymuje Pan Józef- Marian Wasilewski. Szkole oddał 45 lat swego życia, z których 39 na stanowisku dyrektora szkoły. Razem z nim krzewili oświatę wśród młodzieży tacy znani w naszych okolicach nauczyciele: Stanisław Korszański, Jefrosinija Wasilewska, Państwo Irena i Zygfryd Wilkiccy, Elana Prosciawiczenie, Józef Sinkiewicz, Iwan i Wanda Kułaginowie, Irena Moracz, Stanislawa Lachowicz , Maria Lachowicz, Franciszka Daraszkiewicz, Halina Siemierikowa.

Uczniowie szkoły zawsze brali czynny udział w twórczości amatorskiej, w zawodach sportowych osiągali dobre wyniki, uczestniczyli w życiu społecznym wsi. Wśród nich są dzisiejsi oficerowie, inżynierowie, policjanci, nauczyciele, pielęgniarki, księgowe, przedstawiciele innych zawodów. Ich dzieci, wnuki i prawnuki pobierają naukę w języku ojczystym w rodzinnych murach szkoły w Rakańcach. Obecnie, kontynuując tradycje szkoły, rozwijamy młode pokolenie w różnorodnych kółkach, w imprezach pozalekcyjnych uczymy je szacunku i miłości do ziemi i kultury ojczystej, jesteśmy ogniwem, łączącym społeczność naszej okolicy.

Święto sadzenia lasu, rok 2005